Bir şaftın dönme hızını ölçmek için, temassız algılama hız sensörlerinin doğru bir sinyal üretebilmesi amacıyla uygun bir hedef bulunması gerekir. Çoğu durumda bunun için mevcut bir dişli kullanılabilir; ancak böyle bir dişli bulunmadığında veya kullanılamadığında, yine de hız sinyalleri üretebilmek için çeşitli yöntemler mevcuttur. Dört farklı yöntem açıklanmaktadır.
Kutup çarkı
Hız ölçümleri yapmak için bir kutup çarkı kullanılabilir ve bu çark hem radyal hem de eksenel ölçümleri destekler. Radyal ölçümlerde, dişli dişleri arasındaki hava boşlukları bir hız sinyali üretmek için kullanılır.
Eksenel ölçümlerde, kutup çarkındaki deliklerde/çentiklerdeki hava boşlukları bir hız sinyali oluşturmak için kullanılır. Daha sonra, hem eksenel hem de radyal ölçümlerden elde edilen hız sinyalleri, şaftın dönme hızına eşdeğer olan hız çarkının dönme hızını hesaplamak için kullanılır.
Aşağıdaki görseller yalnızca örnek amaçlıdır. Hız sinyallerini üretebilmek için yaygın olarak kullanılan yöntemleri göstermektedir. Uygulamada, her yöntemin uygulandığı bir şaftla karşılaşmayacaksınız.
Şekil 1. Bir kutup çarkı üzerindeki hem radyal hem de eksenel ölçümlerin görselleştirilmesi.
Kutup bandı
Makinenin kompakt tasarımı nedeniyle kutup çarkı kullanılamadığında, bunun yerine bir kutup bandı kullanılabilir. Kutup bandı, milin etrafına monte edilir ve profilinde darbeler oluşturabilmek için çıkıntılar, çentikler veya yarıklar bulunur. Bu darbeler, dönme hızını hesaplamak için kullanılır.
Şekil 2. Kutup bandındaki çentiklerin tipik şekli.
Şekil 3. Bir şafta monte edilmiş kutup bandının görselleştirilmesi.
Entegre alanlar
Hız sinyallerini üretmek için yaygın olarak kullanılan son yöntem, şafta entegre edilmiş yuvalardır. Bu yöntem, yalnızca dönen makinenin OEM’si tarafından şafta önceden tasarlanmış olması durumunda kullanılabilir. Entegre yuvalarla darbe üretme, benzer bir profil kullanılarak kutup bantlarıyla aynı şekilde çalışır.
Şekil 4. Bu görsel, bir şaft üzerindeki entegre yuvaları göstermektedir.
Materyal
Değişen manyetik akıyı bir voltaj veya akım çıkış sinyaline dönüştüren sensörler (örn. VR, Hall etkisi veya eddy current probları) genellikle ferromanyetik (yani demir, nikel, kobalt) bir hedef nesneye ihtiyaç duyar.
